Merken op je Facebook. Je hebt ze zelf toegelaten (waarschijnlijk omdat je anders niet mee mocht doen aan hun acties). Maar in praktijk blijft het toch een beetje een ongemakkelijke vriendschap. En als copywriter en pionier op Facebook, vraag ik me hardop af wanneer een post leuk of meuk is. En moet je eigenlijk wel leuk zijn als merk op Facebook?

Inmiddels zitten er redelijk wat merken in mijn Facebook. Er verschijnen dan ook regelmatig interessante, minder interessante en totaal niet interessante posts op mijn wall. Het voelt af en toe een beetje alsof ik midden in een leuk gesprek zit en zo af en toe begint er iemand dwars door me heen te praten met een onderwerp wat er ook niet echt toe doet. En het erge is. Ik merk dat het toeneemt…

De reden dat dit toeneemt is volgens mij omdat merken te graag onderdeel willen worden van de dagelijkse gang van zaken van hun fans. En dat ze daardoor hun gespreksstof, die zich normaal beperkt tot hun product of dienst, gaan verbreden.

Bijvoorbeeld door het als biermerk over het weer te hebben:

Of als drankje over je bezigheden in het weekend:

Of als kledingmerk te vragen waar je op vakantie gaat:

Is dit leuk of meuk?! Er reageren wel mensen op. Maar zou Grolsch nu echt blij zijn dat ze binnen 1 minuut (check de tijd) wisten dat Edwin Stevens die dag moest werken?

Kortom, is dit de interactie waar deze merken op zaten te wachten toen ze naar flitsende presentaties keken over de mogelijkheden van interactie met je doelgroep op Facebook?! Ik vraag het me af…

Nog een interessant fenomeen is het inhaken op de actualiteit. Reclamebureaus maken vaak ‘social calendars’. Dat is handig, want dan kun je zien waneer je met je post kunt inhaken. Het probleem is echter, dat steeds meer merken dit doen. En dat mijn wall op zo’n ‘actualiteitendag’ vol staat met dezelfde berichten. Maar dan ook echt letterlijk dezelfde berichten.

Het valt me ook op dat al deze posts afsluiten met een  vraag. Ik word er moe van. Het ligt er te dik bovenop dat deze postjes bedoeld zijn om interactie los te peuteren. Het werkt. Want er volgen reacties en likes. Maar het is allerminst sympathiek en alles behalve sociaal.

Ik wil graag afsluiten met een positief geluid. Want er zijn ook een hoop merken die ik wel als vrienden beschouw in mijn Facebook. Ik noem een: Pathe, die mij altijd op eerste op de hoogte stelt welke nieuwe films er draaien. Hema, die mij laatst vertelde dat ik nu ook online bbq vlees kon bestellen. En Grand’Italia, die mij leert hoe ik perfecte risotto & pasta maak. Spot on. Dat zijn vrienden waar je iets aan hebt. En dan kom ik misschien ook bij m’n punt. Zolang merken bij zichzelf blijven en echt iets te melden hebben op Facebook, dan komt het goed. Dan worden het vrienden waar je iets aan hebt. En geen popi-jopie’s die je op den duur toch uitspuugt omdat ze te vervelend worden. Net echt eigenlijk, dat Facebook…

Dit is een gastblog van Merlijn van Vliet (25), creatief bij activatiebureau Fitzroy.