verslag van de 2e #21learners sessie

De tweede sessie (want er was een eerste sessie) van 21 learners of the 21st century is vooral gericht op de relatie tussen werkgevers en werknemers. Er zijn daarom dit keer ook een paar experts in de vorm van recruiters en échte werkgevers aanwezig.

We startten met de terugkoppeling van een van de huiswerkopdrachten. Alle 21 learners schetsen hun (werk)situatie over 10 jaar. In mijn toekomstbeeld neemt Mark Zuckerberg een hele grote rol in. Opvallend is het contrast tussen de learners die graag een inspirerende werkplek zoeken versus de learners voor wie locatie-onafhankelijk werken de heilige graal is. Uitschieter? Niels verheugd zich op de tijd dat we allemaal een computer in ons hoofd hebben.

In de volgende opdracht gaan we in groepjes uiteen om (vrij letterlijk) de ideale werkgever en werknemer vorm te geven. Kernwoorden? Wederzijds vertrouwen, verantwoordelijkheid (nemen), openheid, flexibiliteit. Er is duidelijk een behoefte aan uitdaging, onafhankelijkheid en inspirerend leiderschap. En er moet initiatief getoond worden, of er moet ruimte voor geboden worden.

Over salaris, extra voorzieningen, prestatiebeloningen en werken-om-te-leven of andersom zijn nog wat meningsverschillen. Maar niet over de mate van gelijkwaardigheid. Dat gevoel van samen ondernemen moet present zijn. Veel groepen kwamen dezelfde kwaliteiten en randvoorwaarden tegen in de omschrijving van de ideale werkgever en de ideale werknemer.

Wat volgde was een presentatie van Joke Voogt van de Universiteit Twente over 21st century skills en over de overgang van de industriële samenleving naar de kennissamenleving, van massa naar kennis. Joke vroeg zich hardop af hoe ‘we’ jongeren kunnen opleiden voor beroepen die nu nog niet bestaan? En of we ons in het onderwijs niet vooral moeten richten op het ontwikkelen van de rechterhersenhelft, als alle informatie voor handen is en kennis opzoekbaar. In dat kader noemt ze ICT geletterdheid (ICT begrijpen) als belangrijkste skill – misschien wel randvoorwaarde – voor het opereren in de eenentwintigste eeuw.

Fons van den Berg (@helikon) hekelt de term 21st century skills. Die definiëren zou achter-de-feiten-aan-lopen zijn, volgens hem. In plaats daarvan stelt hij next generation minds voor als term. Het is immers geen kwestie van een skillset, maar van een mindset. “Misschien moeten we dan wel de hashtag aanpassen…”

Fons noemt het onderwijs pretentieus ‘in hun denken dat ze ons kunnen voorbereiden op de toekomst’. In dit kader quote hij David Warlick: “No generation in history has ever been so thoroughly prepared for the industrial age.”

Fons gaat verder: “Het gaat niet om de tools of wat je kunt maar om wie je bent. Je bent altijd in staat om iets te worden, iets anders, als de arbeidsmarkt daar om vraagt.” Aan de reacties van de learners te horen, deelt niet iedereen die instelling. Fons’ leven bestaat in constante staat van beta. “Ik sta open voor elke verandering en ik heb de mindset om inhoud te geven aan die vaardigheden die ik op dat moment nodig heb.”

Eigenlijk verzorgde Apple-minded Fons een intermezzo in de presentatie van Marsjanne Damen, die via de studie onderwijskunde terecht is gekomen bij Microsoft. Zij ziet ICT als middel om nieuwe dingen te doen, uitdagingen op te zoeken. Ze vertelde over werken bij Microsoft (“we moeten flexibel zijn om elkaar af en toe te spreken met al dat flexwerken”) en over de scholen die zij heeft bezocht en hoe ze daar leerden en samenwerken.

Marsjanne probeert er nog een paar stellingen doorheen te werken, maar de mooie Roundtable van Microsoft faalde zo hevig (nu maar hopen dat ik geen boze Donny achter me aan krijg!) dat we verder gaan met de laatste opdracht, die we in groepsverband moeten uitvoeren. Op locatie. Ik heb dus tot die deadline nog regelmatig contact met Pim en Edo.

Bij de volgende bijeenkomst, in augustus, zullen een aantal figuren uit het onderwijs als experts fungeren.