Afkicken op een bounty-eiland

De zon is net op, de azuurblauwe zee ruist, het strand is parelwit, de palmbomen dansen in de wind, het is 26 graden en er staat een lekker windje. Lokale vissers hijsen de zeiltjes van de dhows en vrouwen lopen door het water richting de seaweed farms. In de verte zie ik vier kleine Afrikaanse meisjes schelpjes verzamelen die ze straks verkopen aan de restaurants in Paje. Ik klim uit mijn hangmat en met mijn kitespullen loop ik, egaal gebruind, het strand op. It’s a brand new day in tropical paradise!

Voor de kust van Tanzania ligt het grootste eiland van Oost-Afrika: Zanzibar. Dit surfparadijs dankt haar naam aan de avontuurlijke berichten van ontdekkingsreizigers en de schokkende beschrijvingen van de 19e eeuwse slavernij. Ik verblijf in Paje, een klein dorpje aan de oostkust. Er hangt een relaxte sfeer en alles staat in het teken van kitesurfen. Het is alsof je hier vijftig jaar terug gaat in de tijd. De dichtstbijzijnde pinautomaat is een uur rijden. Je vindt hier authentieke Afrikaanse dorpjes met vriendelijke mensen, weinig asfalt en eindeloze ongerepte stranden. In 2006 is Kite Centre Zanzibar gestart met het geven van lessen. Sindsdien groeit de sport hier razendsnel en wordt Zanzibar gezien als nieuwe wereldspot voor kitesurfen. Zandbodem, blauw water en goede wind maken Zanzibar tot een fantastische kitebestemming.

Online junkie
Rewind. Even terug naar een maand geleden: het eerste dat ik ’s ochtends doe, nog voordat ik m’n bed uit ben, is door Facebook bladeren. Even later sta ik al tandenpoetsend door het nieuws te scrollen. Tijdens het ontbijt werk ik wat RSS-feeds weg en onderweg naar kantoor check ik een handjevol apps. De hele dag ben ik met iedereen verbonden via Twitter, Facebook en Whatsapp. Er gaat geen uur voorbij zonder dat ik met m’n telefoon bezig ben. Wat gebeurt er? Heb ik wat gemist? Met wie kan ik een praatje maken? Gedurende de dag ben ik non-stop in verbinding met vrienden. En daar maken we dankbaar gebruik van, door de hele dag gesprekken te voeren over alles en niets. Als we ‘s avonds een terrasje doen, ben ik al ingecheckt voordat het eerste biertje besteld is. De laatste paar minuten van m’n dag breng ik door op Pinterest, uiteraard weer vanuit bed. Ik app nog even een “Goedemorgen!” naar een vriendinnetje op reis in Australië en dan is het écht tijd om te gaan slapen. Met m’n telefoon onder m’n kussen, veilig binnen handbereik. Hoezo verslaafd?

Zanzibar unplugged
Terug naar vandaag, het leven op Zanzibar. Afkicken. Ik heb mijn iPad en iPhone braaf bij me, maar in de praktijk doe ik er weinig mee. Facebook of Twitter updaten is hier een hele opgave. De samenleving is er simpelweg niet op ingesteld en de techniek laat het nogal eens afweten. Hotel Paje By Night was drie jaar geleden het eerste hotel in Paje met wifi. Het netwerk is vandaag de dag voor iedereen vrij toegankelijk, maar vergeet niet dat je in Afrika bent. Alles gaat hier pole pole, Swahili voor take it easy. Internet is erg traag en het komt regelmatig voor dat we een paar uur zonder stroom zitten. Op een goede dag is het best mogelijk om een kwartiertje te Skypen met het thuisfront, maar het komt helaas vaker voor dat we een paar dagen helemaal geen verbinding hebben. It’s all part of the Zanzibar experience!

Cold turkey
De eerste week offline was voor mij echt wennen. Uit gewoonte keek ik tig keer per dag op m’n telefoon, met de verwachting (of hoop?) dat er nog wat ongelezen mailtjes of facebookberichten klaarstonden. Ook op momenten dat ik helemaal niet bij een wifipunt in de buurt was. Het leek of ik van alles miste en eigenlijk wilde ik ook zelf het een en ander kwijt: tropische vakanties zijn ideaal wat betreft jaloersmakende foto’s en verhalen, zeker als de zomer in Nederland een abstract begrip blijft. In Paje ruilen veel surfers hun iPhone tijdelijk in voor een oldschool sandproof Nokia en daar kan ik me helemaal in vinden. Een offline vakantie is voor een junk als ik eigenlijk een luxe. Het is dé manier om echt vakantie te vieren en even afstand te nemen van de digitale wereld. En het thuisfront denkt daar hetzelfde over: m’n oma blijkt een handgeschreven kaartje toch leuker te vinden dan een foto via Whatsapp.

“Mister, what’s the catch of the day?” “It’s fish!”
Zanzibar is een unieke plaats. Het leven is hier te gek: extreme sporten kun je combineren met relaxen op het strand, mensen zijn down to earth, locals zijn supersociaal en het eten is fantastisch – ook niet onbelangrijk. Ik geef kitesurfles en vind het geweldig om op z’n mooie plek mijn passie voor kitesurfen te delen. Paje heeft perfect ondiep water en op het rif vind je golven voor de ervaren kiters of wave freaks. Surfen is naast een sport een lifestyle. De adrenaline, de vrijheid en het één zijn met de natuur maken de sport verslavend.

Steeds meer mensen worden verliefd op zowel de sport als dit eiland. Op een goede dag tel ik nu zeker zeventig kites op het water, waar het er vorig jaar misschien nog veertig waren. Toch is Zanzibar een van de rustigste en mooiste kitespots waar ik ooit ben geweest. Het eiland heeft naast kitesurfen nog veel meer te bieden: Op dagen met minder wind kun je hier heel goed SUP’en, wakeboarden, duiken, diepzeevissen, snorkelen of walvisspotten. Rond het zuidelijkste puntje van het eiland wordt gezwommen met dolfijnen en met een beetje geluk is zelfs golfsurfen op het rif niet uitgesloten. Ook aan land is voldoende te beleven: ik heb de rumoerige specerij- en fruitmarkten in Stone Town bezocht, een Spice Tour gedaan en 200 jaar oude schildpadden op Prison Island gezien. En ben je het eiland zat, dan kun je altijd nog terug naar het vasteland en op safari in Tanzania.

Het mag duidelijk zijn; Zanzibar bevalt geweldig, inclusief het offline gedeelte. Ik ben even helemaal weg en kom eindelijk écht tot rust. Na een paar dagen verdwijnt het gevoel dat ik dingen mis en dan blijft er alleen genieten over. De schoonheid en relaxte mindset van het eiland komt nog beter tot zijn recht nu ik zoveel tijd offline doorbreng.

En dan is het na zes weken puur genieten tijd voor de vlucht terug naar huis, back to the real world. Mijn zomer hier is afgelopen: ik vlieg via Ethiopië terug naar Frankfurt en dan ga ik met de trein door naar Rotterdam. Het is tijd om het zand uit mijn haar te wassen en 3G weer aan te zetten, want 8 augustus start ik met een nieuwe baan: ik word marketing assistent bij IN10. Ik heb er ontzettend veel zin in! En stiekem ook in het bijbehorende online zijn. Het afgelopen weekend heb ik rustig opbouwd en vooral teruggeschakeld: van het kleine Paje waar iedereen je bij je voornaam kent, terug naar mijn geliefde Rotterdam met bijbehorende hectiek. Zou er over een paar weken nog wat van de pole pole-lifestyle over zijn? Ik kom er graag op terug.

...