Natuur

Afkicken op een bounty-eiland

De zon is net op, de azuurblauwe zee ruist, het strand is parelwit, de palmbomen dansen in de wind, het is 26 graden en er staat een lekker windje. Lokale vissers hijsen de zeiltjes van de dhows en vrouwen lopen door het water richting de seaweed farms. In de verte zie ik vier kleine Afrikaanse meisjes schelpjes verzamelen die ze straks verkopen aan de restaurants in Paje. Ik klim uit mijn hangmat en met mijn kitespullen loop ik, egaal gebruind, het strand op. It’s a brand new day in tropical paradise!

Voor de kust van Tanzania ligt het grootste eiland van Oost-Afrika: Zanzibar. Dit surfparadijs dankt haar naam aan de avontuurlijke berichten van ontdekkingsreizigers en de schokkende beschrijvingen van de 19e eeuwse slavernij. Ik verblijf in Paje, een klein dorpje aan de oostkust. Er hangt een relaxte sfeer en alles staat in het teken van kitesurfen. Het is alsof je hier vijftig jaar terug gaat in de tijd. De dichtstbijzijnde pinautomaat is een uur rijden. Je vindt hier authentieke Afrikaanse dorpjes met vriendelijke mensen, weinig asfalt en eindeloze ongerepte stranden. In 2006 is Kite Centre Zanzibar gestart met het geven van lessen. Sindsdien groeit de sport hier razendsnel en wordt Zanzibar gezien als nieuwe wereldspot voor kitesurfen. Zandbodem, blauw water en goede wind maken Zanzibar tot een fantastische kitebestemming.

Online junkie
Rewind. Even terug naar een maand geleden: het eerste dat ik ’s ochtends doe, nog voordat ik m’n bed uit ben, is door Facebook bladeren. Even later sta ik al tandenpoetsend door het nieuws te scrollen. Tijdens het ontbijt werk ik wat RSS-feeds weg en onderweg naar kantoor check ik een handjevol apps. De hele dag ben ik met iedereen verbonden via Twitter, Facebook en Whatsapp. Er gaat geen uur voorbij zonder dat ik met m’n telefoon bezig ben. Wat gebeurt er? Heb ik wat gemist? Met wie kan ik een praatje maken? Gedurende de dag ben ik non-stop in verbinding met vrienden. En daar maken we dankbaar gebruik van, door de hele dag gesprekken te voeren over alles en niets. Als we ‘s avonds een terrasje doen, ben ik al ingecheckt voordat het eerste biertje besteld is. De laatste paar minuten van m’n dag breng ik door op Pinterest, uiteraard weer vanuit bed. Ik app nog even een “Goedemorgen!” naar een vriendinnetje op reis in Australië en dan is het écht tijd om te gaan slapen. Met m’n telefoon onder m’n kussen, veilig binnen handbereik. Hoezo verslaafd?

Zanzibar unplugged
Terug naar vandaag, het leven op Zanzibar. Afkicken. Ik heb mijn iPad en iPhone braaf bij me, maar in de praktijk doe ik er weinig mee. Facebook of Twitter updaten is hier een hele opgave. De samenleving is er simpelweg niet op ingesteld en de techniek laat het nogal eens afweten. Hotel Paje By Night was drie jaar geleden het eerste hotel in Paje met wifi. Het netwerk is vandaag de dag voor iedereen vrij toegankelijk, maar vergeet niet dat je in Afrika bent. Alles gaat hier pole pole, Swahili voor take it easy. Internet is erg traag en het komt regelmatig voor dat we een paar uur zonder stroom zitten. Op een goede dag is het best mogelijk om een kwartiertje te Skypen met het thuisfront, maar het komt helaas vaker voor dat we een paar dagen helemaal geen verbinding hebben. It’s all part of the Zanzibar experience!

Cold turkey
De eerste week offline was voor mij echt wennen. Uit gewoonte keek ik tig keer per dag op m’n telefoon, met de verwachting (of hoop?) dat er nog wat ongelezen mailtjes of facebookberichten klaarstonden. Ook op momenten dat ik helemaal niet bij een wifipunt in de buurt was. Het leek of ik van alles miste en eigenlijk wilde ik ook zelf het een en ander kwijt: tropische vakanties zijn ideaal wat betreft jaloersmakende foto’s en verhalen, zeker als de zomer in Nederland een abstract begrip blijft. In Paje ruilen veel surfers hun iPhone tijdelijk in voor een oldschool sandproof Nokia en daar kan ik me helemaal in vinden. Een offline vakantie is voor een junk als ik eigenlijk een luxe. Het is dé manier om echt vakantie te vieren en even afstand te nemen van de digitale wereld. En het thuisfront denkt daar hetzelfde over: m’n oma blijkt een handgeschreven kaartje toch leuker te vinden dan een foto via Whatsapp.

“Mister, what’s the catch of the day?” “It’s fish!”
Zanzibar is een unieke plaats. Het leven is hier te gek: extreme sporten kun je combineren met relaxen op het strand, mensen zijn down to earth, locals zijn supersociaal en het eten is fantastisch – ook niet onbelangrijk. Ik geef kitesurfles en vind het geweldig om op z’n mooie plek mijn passie voor kitesurfen te delen. Paje heeft perfect ondiep water en op het rif vind je golven voor de ervaren kiters of wave freaks. Surfen is naast een sport een lifestyle. De adrenaline, de vrijheid en het één zijn met de natuur maken de sport verslavend.

Steeds meer mensen worden verliefd op zowel de sport als dit eiland. Op een goede dag tel ik nu zeker zeventig kites op het water, waar het er vorig jaar misschien nog veertig waren. Toch is Zanzibar een van de rustigste en mooiste kitespots waar ik ooit ben geweest. Het eiland heeft naast kitesurfen nog veel meer te bieden: Op dagen met minder wind kun je hier heel goed SUP’en, wakeboarden, duiken, diepzeevissen, snorkelen of walvisspotten. Rond het zuidelijkste puntje van het eiland wordt gezwommen met dolfijnen en met een beetje geluk is zelfs golfsurfen op het rif niet uitgesloten. Ook aan land is voldoende te beleven: ik heb de rumoerige specerij- en fruitmarkten in Stone Town bezocht, een Spice Tour gedaan en 200 jaar oude schildpadden op Prison Island gezien. En ben je het eiland zat, dan kun je altijd nog terug naar het vasteland en op safari in Tanzania.

Het mag duidelijk zijn; Zanzibar bevalt geweldig, inclusief het offline gedeelte. Ik ben even helemaal weg en kom eindelijk écht tot rust. Na een paar dagen verdwijnt het gevoel dat ik dingen mis en dan blijft er alleen genieten over. De schoonheid en relaxte mindset van het eiland komt nog beter tot zijn recht nu ik zoveel tijd offline doorbreng.

En dan is het na zes weken puur genieten tijd voor de vlucht terug naar huis, back to the real world. Mijn zomer hier is afgelopen: ik vlieg via Ethiopië terug naar Frankfurt en dan ga ik met de trein door naar Rotterdam. Het is tijd om het zand uit mijn haar te wassen en 3G weer aan te zetten, want 8 augustus start ik met een nieuwe baan: ik word marketing assistent bij IN10. Ik heb er ontzettend veel zin in! En stiekem ook in het bijbehorende online zijn. Het afgelopen weekend heb ik rustig opbouwd en vooral teruggeschakeld: van het kleine Paje waar iedereen je bij je voornaam kent, terug naar mijn geliefde Rotterdam met bijbehorende hectiek. Zou er over een paar weken nog wat van de pole pole-lifestyle over zijn? Ik kom er graag op terug.

Tip: Vijverschie

Stikjaloers. Ik kan niet anders zeggen. De Vijverschie. Zo heet het kleine paradijs dat Jamie van Lede (u weet wel de architect die ons pand zo mooi maakte) en Natasja van der Werf (advies en coaching) hebben gecreëerd tussen Delft en Rotterdam. Een werkelijk schitterende locatie voor een feest, trouwerij, vergadering of een Lazy Sunday. Vorige week was ik bij de opening van dit geweldige plan. En één ding weet ik zeker, daar kom ik snel en vaak nog eens terug.

Meer foto’s op Facebook

Cycle for Water op TEDxAntarctica

Joost en Michiel (we zijn nog lang niet van ze af), spraken afgelopen week als allereerste op de allereerste TED x conferentie op Antarctica. Of dat cool is? Ja dat is enorm cool. Zeker in je korte broek.

TEDxAntarticPeninsula op Facebook

Cycle for Water: missie volbracht!

Op 28 februari jl., om 12.00 uur lokale tijd Ushuaia (Argentinië), hebben Joost Notenboom en Michiel Roodenburg Cycle for Water – hun epische tocht van 30.000 kilometer op een fiets van bamboe – volbracht.  De twee vrienden vertrokken 20 maanden eerder op 4 juli 2010 in Deadhorse, Alaska voor hun fenomenale avontuur.

Een avontuur met een doel. Het doel was om aandacht te vragen voor de schoon drinkwaterproblematiek in de wereld. De schoon water cyclus werd gesymboliseerd door water uit de noordelijke Beafort Sea bij Deadhorse in Alaska per fiets naar het zuiden te brengen en daar bij Tierra del Fuego (Argentinië) in zee te gieten.

IN10 is de trotse sponsor van dit bijzondere project en was dan ook – samen met hoofdsponsor KPMG - aanwezig bij de binnenkomst van Joost en Michiel in het uiterste zuiden van Argentinië.

In de media
Het thema en het gehele avontuur zijn ook in de wereldpers niet onopgemerkt gebleven. CNN heeft regelmatig bericht over hun voortgang en was ook bij de finish aanwezig. Ook in Nederland is er veel aandacht geweest voor Cycle for Water (o.a. 3FM, De Telegraaf, AD)

Onderweg hebben ze veel vrienden gemaakt. Andere avonturiers, maar ook bijvoorbeeld het Wereld Natuur Fonds. Ze bezochten verschillende van hun projecten in Midden- en Zuid-Amerika. De hele tocht hebben ze bijgehouden op hun website cycleforwater.com. Daar staan blogs, columns, video’s en relevante links. Je kunt ze ook vinden op Facebook.

Awareness
Initiator Jan van den Herik (KPMG CSR): “Ze hebben niet alleen 600 dagen gefietst. In bijna alle landen die ze aan deden, zijn ze ingezet om voor lokale KPMG-vestigingen lezingen en optredens te verzorgen voor medewerkers, businessclubs, scholen en universiteiten. Hun verhaal is net zo eenvoudig als logisch: denk na! Denk na bij het gebruik van schoon drinkwater, denk na bij de vanzelfsprekendheid die wij in het westen voelen wanneer we de kraan open doen en er stroomt schoon water uit. In tegenstelling tot bijna 1 miljard mensen in deze wereld die soms kilometers moeten lopen voor een paar liter matig schoon water.”

Antartica
Ze zijn uitgefietst, maar het avontuur gaat nog door… Na de finish in Argentinië wacht hun een volgend avontuur. Op 1 maart zijn Joost en Michiel vertrokken per boot naar Antartica. Ze zijn uitgenodigd om mee te gaan op expeditie met Robert Swan. Robert Swan is een bekende expeditieleider die met zijn ’2041′ initiatief zijn leven in het teken zet van ‘climate change’. Joost en Michiel zullen tot slot ook performen op de allereerste TEDx conferentie vanaf Antartica.
Na de expeditie naar Antartica volgt nog een officiële ontvangst in Buenos Aires en een conferentie in Texas (VS), waarna Joost & Michiel begin april in Nederland zullen komen. Er staan inmiddels diverse interview-verzoeken gepland, dus gaat Nederland zeker nog van deze mannen horen.

Van student tot water-consultant
In de loop van het jaar zal een publicatie verschijnen van hun hand over de schoon drinkwaterproblematiek in economisch verband. Dit doen zij in opdracht van KPMG waar zij in de loop van dit voorjaar in dienst treden als consultant bij KPMG Sustainability.

Xander Zuidgeest en Vincent Luyendijk van IN10 verwelkomen Joost en Michiel in Ushuaia.

Vragen
Neem voor media gerelateerde vragen contact op met Vincent Luyendijk, managing director IN10. Voor inhoudelijke vragen over het project kunt u contact opnemen met Jan van den Herik, directeur corporate social responsibility KPMG.

Noot: Dit is een aangepaste versie van een bericht dat eerder verscheen op het intranet van KPMG Nederland.

Back to the start

Reset. Wat mij betreft het thema van 2012. De tellers op nul. Opnieuw nadenken over zaken die we lang voor waarheid aannamen. Chipotle, een Tex-mex keten in de US roept op tot herbezinning. Niet langer groter denken, maar terug naar de basis. Hoe het ooit bedoeld was. Willie Nelson zingt The Scientist van Coldplay en maakt het verhaal rond.

Running in circles
Coming up tails
Heads on a science apart.

Nobody said it was easy
It’s such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard

Oh, take me back to the start.

I was just guessing
At numbers and figures
Pulling the puzzles apart

Questions of science
Science and progress
Do not speak as loud as my heart

Tell me you love me
Come back and haunt me
Oh, and I rush to the start