/ communicatie

01.02.2010

reclame

In het eerste hoofdstuk van No Logo legt Naomi Klein helder uit hoe reclame werkt. Als je van het dorp naar de stad verhuist dan herken je het potje jam van tante Leen niet omdat je het herkende aan de plaats waar je het kocht: bij tante Leen. Een etiket met haar foto volstaat in een vreemde omgeving haar jam te herkennen. Het idee kwaliteit komt los van de originele waar als tante Leen haar beeltenis leent aan andere goederen: jassen, broeken, auto’s. Ze wordt een merkteken dat verwijst naar een verzameling kenmerken die positief zijn. Wie weet nog dat ze ooit goede jam maakte?

Cola.life. draait dit slim om. In plaats van een boycot tegen Coca Cola te beginnen omdat ze overal te verkrijgen is, zelfs op plaatsen zonder water of medicijnen of welk ander ‘ding’ dan ook, probeert dit project van Simon Berry medicijnen en andere levensreddende zaken als condooms mee te sturen in het kratje cola.

Gepost door Rob van Kranenburg

Meer

Reageer

Tags

Terug

Vorige postVolgende post

Keke Keukelaar
Fotograaf

Autodidact Keke Keukelaar fotografeert schrijvers en andere markante mensen, deels in opdracht, deels op eigen initiatief. Zo maakte ze in het kader van de Boekenweek 2008 een serie portretten van Neerlands oudste schrijvers en dichters, en recentelijk in het kader van 400 jaar New York-Amsterdam een reeks met toonaangevende auteurs uit New York en Amsterdam. Daarnaast organiseert ze iedere twee jaar een grote fotoshoot om geld in te zamelen voor waterpompen in west Kenia, en fotografeert ze ter plaatse voor organisaties en instellingen die zich geen fotograaf kunnen veroorloven.

Meer