Tag: ingleby

MuseumNext: Ingleby Gallery

De mooiste dingen kom je tegen als je bijna verdwaalt of je je niet aan de aanwijzingen in het boekje of op de kaart houdt. Jacco en ik mochten de afgelopen dagen MuseumNext bijwonen in Edinburgh. En Edinburg is een fantastische stad (Jacco kan je er meer over vertellen, hij las het Edinburgh boek terwijl ik een dutje deed). Maar dus, één dag voor de conferentie dwaalden we door de stad. Op de stoep langs een weg waar de auto’s raasden. Weinig aan eigenlijk. Maar, daar was de Ingleby Gallery. Een prachtig pand. Fijne verrassing :) Toen we de  volgende ochtend kletsten met een Schotse dame bleek het één van Schotlands meest vooraanstaande particuliere galleries, opgericht in 1998 met een behoorlijke lijst aan kunstenaars.

De huidige tentoonstelling heet ‘Gravity’s Rainbow’ een titel die ‘geleend’ is van de schrijver Thomas Pynchon. De tentoonstelling gaat dan ook over ‘geleende’ kleuren, in elke werk speelt kleur een centrale rol, maar wel kleuren die de kunstenaar buiten de studio vond of zelfs stal.

We werden naar binnen gelokt door het moderne glas-in-lood effect op de buitenste ramen, een installatie door Tommy Grace and Kate Owens met opgeplakte panelen van gekleurde plastic tassen wat echt een fantasttisch effect geeft!

Binnen werden ook twee installaties speciaal voor de galerie gemaakt. Beneden werd door Kay Rosen modernistische muurschilderingen gemaakt van ‘gewone huisverf’ waarbij de kleuren werden gekozen op basis van hun verfnamen en welke (tikje belachelijke) zinnen gemaakt konden worden van deze namen. Zoals ‘Mud Hut between Willow Tree and Apple Tree beside Rocky Road separated by Hedgerow from Copper Canyon’

Boven maakte ook Ian Davenport een muurschildering speciaal voor de galerie. Hij ‘stal’ de kleuren van een 16e eeuwse kunstenaar en liet de verf simpelweg over de muur lopen waar ze beneden op de vloer eindigden in een ‘technicolour puddle’.

Ook boven, mijn held Ed Ruscha met 6 typografische silkscreen prints; ‘News, Mews, Pews, Brews, Stews, and Dues’ uit 1970. Yay! Een perfect begin van MuseumNext.